| تبليغات | X |
|
دود می خيزد دود می خيزد ز خلوتگاه من. كس خبر كی يابد از ويرانه ام؟ با درون سوخته دارم سخن. كی به پايان مي رسد افسانه ام؟ دست از دامان شب برداشتم تا بياويزم به گيسوی سحر. خويش را از ساحل افكندم در آب، ليك از ژرفای دريا بی خبر. بر تن ديوارها طرح شكست. كس دگر رنگی در اين سامان نديد. از درون دل به تصوير اميد. تا بدين منزل نهادم پای را از در ای كاروان بگسسته ام. گر چه می سوزم از اين آتش به جان، ليك بر اين سوختن دل بسته ام. تيرگی پا مي كشد از بام ها: صبح می خندد به راه شهر من. دود می خيزد هنوز از خلوتم.
آسمان همچو صفحه دل من روشن از جلوه های مهتابست امشب از خواب خوش گريزانم كه خيال تو خوشتر از خوابست خيره بر سايه های وحشی بيد می خزم در سكوت بستر خويش باز دنبال نغمه ای دلخواه می نهم سر بروی دفتر خويش تن صدها ترانه می رقصد در بلور ظريف آوايم لذتی ناشناس و رؤيا رنگ می دود همچو خون به رگ هايم آه ... گوئی ز دخمه دل من روح شبگرد مه گذر كرده يا نسيمی در اين ره متروك دامن از عطر ياس تر كرده بر لبم شعله های بوسه تو می شكوفد چو لاله گرم نياز در خيالم ستاره ای پر نور می درخشد میان هاله راز ناشناسی درون سينه من پنجه بر چنگ و رود می سايد همره نغمه های موزونش گوئيا بوی عود می آيد آه ... باور نمی كنم كه مرا با تو پيوستنی چنين باشد نگه آندو چشم شورافكن سوی من گرم و دلنشين باشد بی گمان زان جهان رؤيائی زهره بر من فكنده ديده عشق می نويسم بروی دفتر خويش «جاودان باشی، ای سپيده عشق»
|
About
آمده ام تا بنویسم بنویسم تا اشکهایی که پشت پلکهایم پنهان شده اند همچنان پنهان بمانند و تنهایی ام را فریاد نکشند Archivesمهر 1388خرداد 1388 اردیبهشت 1387 اسفند 1386 آذر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 Links
حسرت خيس(شيما) | |||||||||
